[سرنوشت شمشیرزن]
راوی: آغاز دوره سلطنت تانگ شنلونگ بزرگ بود
تانگ ژونگزونگ آدم کودنی بود
در نتیجه ملکه از خاندان وی قدرت را در دست گرفت
پیرو اتحاد با وو سانسی، آنها ژونگزونگ را تشویق به
احضار جوانترین شاهزاده‌‌‌‌اش، لی چونگماو کردن، تا او به قصر سلطنتی بازگردد
اینکار آنها وسیله‌‌‌‌ای بود تا ولیعهد، لی چونگجون را تحت سیطره خود نگه دارند
استاداعظم معبد چونیانگ، لی دونگبین
ارشدترین شاگردش، شی یونلیو را روانه کرد
تا لی چونگماو را در سفر بازگشتش به چانگ‌‌‌‌آن همراهی کند
شی یونلیو: چونگماو، به این فکر کردی که وقتی برگشتی پیش پدرت میخوای چیکار کنی؟
چونگماو: من حتی یادم نمیاد پدرم چه شکلیه
شی یونلیو: واسه اینه که مدت زیادی رو توی معبد چونیانگ بودی
چونگماو: واسه من، پدرم به اندازه برادر ارشد بهم نزدیک نیست
شی یونلیو: اما من نمیتونم کل عمرت مراقبت باشم
چونگماو: چرا نمیتونی؟ اگه باهام بیای قصر خیلی خوب میشه
شی یونلیو: نکنه میخوای وقتی ازدواج کردی هم باهات بیام؟
چونگماو: من ازدواج نمیکنم
.هی، برادر ارشد، اونجا یه چایخانه بین راهی‌ـه بیا بریم یه کم استراحت کنیم
شی یونلیو: باشه
خدمتکار: چی میل دارید؟
شی یونلیو: یه چند تا غذای ساده میخوایم. واسه‌‌‌‌مون یه مقدار غذای معمولی و تازه بیار
خدمتکار: به روی چشم
شی یونلیو: چونگماو، خوشحال نیستی که داری میری شهر چانگ‌‌‌‌آن؟
چونگماو: اینبار که دارم برمیگردم قصر، نگرانم که نتونم دوباره به معبد چونیانگ برگردم
دلم برای همه‌‌‌‌تون تنگ میشه
.شی یونلیو: هرچی باشه قصر خونه توئه همونجا بمون و نگرانِ چیزی نباش
چونگماو: چشم، برادر ارشد
برادر ارشد، از روی پرچم‌‌‌‌ها و تزئیناتِ اون ارابه میتونم بگم که مثل ارابه اسب برادر سلطنتیمه
شی یونلیو: ولیعهد؟
!نگهبان سلطنتی: آدمکشها! از ولیعهد محافظت کنید
!یه دیوار تشکیل بدید
نگهبان سلطنتی: شاهزاده‌‌‌‌خانم، ببخشید که دیر کردم
هوآوان: خیلی دیر کردی. اگه امیدم به محافظت تو بود تا الان دیگه جنازه‌‌‌‌ام هم سرد شده بود
نگهبان سلطنتی: متوجه اشتباهم هستم
هوآوان: به زودی ولیعهد میرسند !فورا جنگل رو برای جستجو ببند
!امروز هیچکدوم اون آدم‌‌‌‌کش‌‌‌‌ها نباید فرار کنند
نگهبان سلطنتی: اطاعت
هوآوان: لطفا صبر کن، قهرمان
شی یونیلو: من شاگرد ارشد معبد چونیانگ‌‌‌‌ام. درود بر شما شاهزاده‌‌‌‌خانم
هوآوان: حدس میزنم اینجایی چون داری چونگماو رو به پایتخت برمیگردونی
من خواهر بزرگ چونگماو، لی هوآوان ام
!چونگماو: برادر ارشد
برادر ارشد، برادر ارشد حالت خوبه؟ - شی یونلیو: خوبم -
،چونگماو: کم مونده بود از ترس زهره تَرَک بشم خوبه که حالت خوبه
هوآوان: چونگماو، اون قاتلها داشتن به ارابه من حمله میکردن
شی یونلیو: چونگماو، بیا
به خواهر سلطنتیت سلام کن
،هوآوان: مدت زیادیه که ندیدمت یه کوچولو بزرگ شدی
چونگماو: شمایی، خواهر سوم؟ خدا رو شکر که حالتون خوبه
هوآوان: همه‌‌‌‌اش به لطفِ برادر ارشدته، وگرنه احتمالاً نمیتونستی دوباره خواهرت رو ببینی
شی یونلیو: راستش، من فکر کردم که ولیعهد داخل ارابه‌‌‌‌اند هیچوقت فکرشم نمیکردم شما، شاهزاده خانم داخلش باشید
،چونگماو: خواهر سوم همیشه ادای پسرها رو درمیاره خوشش میاد حین سفر مثل مردها لباس بپوشه
کی فکرش رو میکرد که بعد این همه سال
یه ذره هم عوض نشده باشه
ولیعهد: هوآوان، حتما بهت سخت گذشته
هوآوان: کاری نکردم
ولیعهد: وودان آدم پَستیه به خودش جرات داده که در مسیر ارابه‌‌‌‌ام بمب‌‌‌‌گذاری کنه
،خوشبختانه، تو داخلش بودی آدمکش‌‌‌‌ها رو گیر انداختی؟
زن: شش جسد در جنگل پیدا کردیم و همه هشت نفر دور ارابه هم کشته شدن
هوآوان: این مفت‌‌‌‌خورها حتی ارزش این رو ندارن که حرفی ازشون زده بشه، حالا که حال ولیعهد خوبه
چطوره که سریعا به قصر برگردیم؟
ولیعهد: من ولیعهد ام
در سی مایلی پایتخت با یه سری قاتل رو به رو شدم
اگه اینطوری شرم‌‌‌‌زده به پایتخت برگردم
مایه خنده مردم میشم
...این
چونگماو: چونگماو به ولیعهد ادای احترام میکنه
ولیعهد: تو چونگماویی؟ پدر ازت خواسته برگردی پایتخت؟
چونگماو: من هفت سال در معبد چونیانگ بودم. پدر همیشه به فکر من بودن
برای همین استاد از برادر ارشد خواستن من رو به پایتخت برگردونه
شی یونلیو: من شاگرد ارشد معبد چونیانگ‌‌‌‌ام، شی یونلیو
هوآوان: استاد شی داشتن چونگماو رو در بازگشت به پایتخت همراهی میکردن و خوشبختانه دیدن که به همراهانم حمله شده
و جونم رو نجات دادن
ولیعهد: این پاداش توئه
به نظرم چیز کمی نیست، چند روز دیگه من ضیافتی دارم
این کیسه رو بگیر تا بتونی باهاش وارد قصر بشی و به ضیافت من بیای
زن: ولیعهد رو تا قصر همراهی کنید
سرباز: ژنرال، من اصلا فکرشم نمیکردم
که ولیعهد داخل ارابه نباشه
در واقع ولیعهد، شاهزاده خانم رو قربانی خودش کرد
ژنرال: حتما خبرش درز کرده بوده، وگرنه !همچین اشتباهی رخ نمی‌داد
سرباز: ژنرال من بیگناهم، افرادی که آموزششون داده بودم همه‌‌‌‌شون آدمهای قابل اعتمادی‌‌‌‌ بودند
!ژنرال:آدمی که روش کنترلی ندارم چه فایده داره پیش خودم نگه دارم؟
دوک لیانگ هم از همچین چیزی خوشش نمیاد
چونگماو: برادر ارشد، خواهر سوم بهم گفت که فردا شب برادر سوم به عنوان شام خوش آمدگویی
برای من یه ضیافت برگزار میکنه
،اما من سالهاست که برادر سوم رو ندیدم
یه کم میترسم
شی یونلیو: نگران نباش، شاهزاده خانم منم دعوت کردن، همراهیت میکنم
چونگماو: واقعا؟ عالیه. اگه تو اونجا باشی من از هیچی نمیترسم
،شی یونلیو: چونگماو، وقتی به قصر برگردی
اونجا کلی غذای معروف و لذیذ هست
وقتی اون زمان برسه، دیگه دلت نمیخواد به چونیانگ برگردی
چونگماو: برادر ارشد، قصر خیلی خوبه
چرا با هم اونجا نریم؟
شی یونلیو: یادت رفته؟ من هنوزم باید به روستای کوهستان شمشیر مخفی برم تا در نشست شمشیر نامدار شرکت کنم
چونگماو: بله
نگهبان سلطنتی: شاهزاده‌‌‌‌خانم
هوآوان: قهرمان، وقتی به چانگ‌‌‌‌آن رسیدیم، باید چند روزی رو اونجا بمونی
اجازه بده ازت به خوبی پذیرایی کنم
شی یونلیو: این از لطف شماست، دو شب دیگه من باید به ضیافت ولیعهد برم
و به زودی اینجا رو به مقصد هانگژو ترک میکنم
هوآوان: مبارز جوان داره برای استراحت به اونجا میره؟
چونگماو: برادر ارشدم باید به روستای کوهستان شمشیر مخفی بره تا به نشست شمشیر نامدار برسه
هوآوان: نشست شمشیر نامدار؟
،چونگماو: توی روستای کوهستان شمشیر مخفی تنها رهبران دسته خاندان
میتونند وارد رقابت کونگ‌فو بشن
برادر ارشدم داره از طرف استادم وارد رقابت میشه
،هوآوان: مبارز جوان خیلی در کونگ‌فو بااستعداده تو باید بهترین انتخاب برای موقعیت ریاست بعدی دسته باشی
شی یونلیو: این فقط به خاطر لطف استادمه
چونگماو: اصلا. کنفگو برادر ارشدم حرف نداره
توی معبد چونیانگ، کسی ازش بهتر نیست
،هوآوان: معبد چونیانگ فرقه مذهبی کشور ماست جای تعجب نیست که اونجا اینقدر افراد بااستعداد داره
از این چای به جای نوشیدنی استفاده میکنم
امیدوارم در رقابت برنده بشی و در دنیای هنرهای رزمی برای خودت اسم و رسمی بدست بیاری
شی یونلیو: این کلمات فرخنده شاهزاده خانم رو میپذیرم
هوآوان: مبارز شی، سوالی ازت دارم
شی یونلیو: لطفا بفرمایید
هوآوان: با اینکه شمشیرت رو از غلاف کشیده بودی، چرا کسی رو نکشتی؟
شی یونلیو: استاد همیشه بهمون یاد میده که هنرهای رزمی برای کمک به مردمه نه کشتنشون
هوآوان: دیگه داره دیر میشه. چونگماو و قهرمان باید استراحت کنند
من دیگه میرم
چونگماو: شب بخیر خواهر سوم
برادر ارشد، بیا بریم داخل
شی یونلیو: باشه، بیا بریم
ووسانسی: چند روز پیش، اعلیحضرت بهم یه سبد لیچی دادن
مقداریش رو به برادرزاده‌‌‌‌ها و خواهرزاده‌‌‌‌هام دادم
به یاد آوردم که ولیعهد هم این میوه رو دوست دارن برای همین خدمتکارم رو فرستادم که به خدمتتون بیاره
...شنیدم که
در مسیر بازگشت ولیعهد به پایتخت براشون کمین کرده بودن
از این لیچی‌‌‌‌ها مثلِ من برای آروم کردن اعصابتون استفاده کنید
!ولیعهد: گمشو
!زن: ولیعهد، آروم باشید ولیعهد: آروم باشم؟
ووسانسی داره برای خودش میتازونه...و اونوقت تو ازم میخوای آروم باشم؟
ترسیده که ندونم کی سعی کرده توی جنگل واسم کمین کنه
برای همین با عجله اومده اینجا که بهم پیشکش بده؟
زن: عالیجناب، مراقب حرفهایی که میزنید باشید
ولیعهد: اینجا قصر خودمه! چرا باید مراقب باشم؟
!اون میخواد منو عصبانی کنه
!اون میخواد من بمیرم
زن: ما هنوز کاملا قدرت ووسانسی که در قصر شرقی نفوذ پیدا کرده رو از بین نبردیم
اگه تحمل نکنیم و فعلا صبور نباشیم، به راحتی توی دردسر می‌‌‌‌افتیم
ولیعهد: من امروز چونگماو رو در جنگل دیدم
...ورودش به پایتخت در این زمان
میتونه به این معنی باشه که پدر به فکر تغییر وارث تخته؟
زن: براساس وضعیت فعلی، این نشون میده که
اینبار بازگشت لی چونگماو به پایتخت
حتما توسط ووسانسی برنامه‌‌‌‌ریزی شده
!ولیعهد: دوباره دستِ ووسانسی‌‌‌‌ توی کاره
نمیتونه اینقدر صبر کنه که علنا دشمنیش رو بهم نشون بده
نه، نمیتونم بذارم چون پشتوانه قوی‌‌‌‌ای داره خیالش راحت باشه
چونگماو نباید زنده بمونه
زن: بله، فورا امرتون رو اطلاعت میکنم
ولیعهد: هرچیزی که موقعیت منو تهدید کنه
!رو باید از سر راه بردارم
تیانسی: لطفا، بهم یه کم پول بدید
چونگماو: برادر ارشد، اون گدا خیلی بیچاره است - مرد: بازم که تویی -
بهت قبلا گفتم که، گدای نفهم - چونگماو: با این سن کمش داره گدایی می‌‌‌‌کنه؟ -
!مرد: گمشو
!شی یونلیو: بچه‌‌‌‌جان، زود باش پاشو
جیانگجیانگ: همون مغازه‌‌‌‌ای که قبلا بهت گفتم. خیلی خوبه
چه خبره؟
شی یونلیو: چونگماو، با خودت پول داری؟
جیانگجیانگ: اون تیانسی نیست؟ چرا داره گریه میکنه؟
چونگماو: با پولم این فرفره رو خریدم
دختر1: تیانسی، وضعیت بیماری مادرت چطوره؟
تیانسی: مادرم توی خونه خوابیده
دختر 1: با اینا واسه مادرت یه غذای خوشمزه بخر
تیانسی: مرسی خواهربزرگ
دختر1: بچه خوبی باش، گریه نکن
جیانگجیانگ
[گنجینه‌‌‌‌های جیونگشیاو]
شی یونلیو: چونگماو، بریم
فروشنده: بیاید، ببینید
!میوه شیرین
شی یونلیو: شما باید عالیجناب، شاهزاده لین‌زیباشید
لونگجی: بله، من لی لونگجی‌‌‌‌ام
اینم باید چونگماو باشه، درسته؟
چونگماو: چونگماو بهتون درود میفرسته، برادر سوم
لونگجی: چونگماو، مدت زیادی رو در معبد چونیانگ موندی و حقیقتا دارای هاله‌‌‌‌ای روحانی شدی
وجودت حسی از زیبایی، فرای حد معمول رو داره
واقعا انرژی دلپذیر استاد روحانی چونیانگ، لی دونگبین رو داری
چونگماو: برادر سوم، نباید منو دست بندازی
هوآوان: برادر سوم
چونگماو: خواهر سوم، چرا لباس زنانه پوشیدی؟
هوآوان: چرا نپوشم؟ لباس زنانه بهم نمیاد؟
چونگماو: عادت کردم توی لباس مردانه ببینمت
هوآوان: برادر شی، لباس زنانه بهم میاد؟
لونگجی: بسه هوآوان، اینقدر بازیگوشی نکن و استاد شی رو اذیت نکن
چونگماو: شاگرد ارشد، بیرون چه خبره؟ صدای جشن میاد
خواهش میکنم، منو ببر بیرون، خواهش میکنم شاگرد ارشد
لونگجی: مهمانی امروز نه تنها برای اینه که چونگماو خستگی سفر رو از تنش به در کنه
بلکه بهانه‌‌‌‌ای که من بتونم از شما قدردانی کنم
هوآوان: میبرمت که یه چیز خوشمزه بخوری
چونگماو: باشه، بریم
لونگجی: معبد چونیانگ معبد کشور ماست که استعدادها رو پرورش میده
منتظرم ببینم که چطور چونگماو رو راهنمایی میکنی تا به "تانگ از خاندان لی" ما کمک کنه
تا خیلی سریع، به احیا عصر صلح و کامیابی دست پیدا کنیم
شی یونلیو: شاهزاده لین‌زیانسان فرهیخته‌‌‌‌ای هستند، بهتون احترام میذارم
خدمتکار: لطفا بفرمایید داخل، استاد لو
،استاد لو: با اینکه من در امپراتوری پارس بزرگ شدم
از کودکی با فرهنگ دشت‌‌‌‌های مرکزی آشنا شدم
فرهنگ چین تاریخچه کهنی داره
و با ساختاری که در طول هزاران سال درست شده، یقینا حوزه‌‌‌‌هایی رو برای بالیدن داره
لونگجی: اون لو ویلو بلده چطوری دور خودش آدم جمع کنه
مدت کمی‌‌‌‌ایه که در چانگ‌‌‌‌آن‌‌‌‌ـه، اما ضیافت‌‌‌‌های زیادی رو با افراد قدرتمند برگزار کرده
حتی واسه منم چندتایی دعوتنامه فرستاد
شنیدم داره دسته جدیدی به اسم دسته مینگ رو تشکیل میده
الانم داره شاگردانی رو فرامیخونه تا آموزه‌‌‌‌هاش رو ترویج بدن
.از خوبی برای از بین بردن شر استفاده کن نور را بر گذشته بتابان
شادی، خوشی، غم و خستگی همه تبدیل به غبار میشوند
استاد لو: اولین باریه که به چانگ‌‌‌‌آن اومدم، و هنوز در آشنایی با اشیاء و افراد ناشی هستم
میشه لطف کنید و بهم یکی دو تا چیز یاد بدید
شی یونلیو: همچین شعاری برای یه دسته...در واقع اشتباه نیست
لونگجی: این فقط حربه‌‌‌‌اشه که مردم رو باهاش کور کنه
لو ویلو با افراد قدرتمند آشنا میشه تا اسمش همه جا پخش بشه
اون اصلا به فکر رفاه و خوبی مردم نیست
خب، بیا در این مورد حرف نزنیم، بریم بنوشیم
شی یونلیو: دسته مینگ؟
لونگجی: این شمشیر به اسم آسمان سرخ معروفه
افسانه‌‌‌‌ها میگن که لیو بانگ، امپراطور گائوزو هان ازش برای کشتن افعی استفاده کرده
استاد تو، لی دونگبین، این رو به من هدیه داد
شی یونلیو: آسمان سرخ؟ واقعا، شمشیر خوبیه
لونگجی: در ظاهر با هم سرنوشت بزرگی رو سهیمیم، چرا منم به تو هدیه ندمش؟
شی یونلیو: نباید اینکار رو بکنید، شما خیلی سخاوتمندید عالیجناب
جرات قبول کردنش رو ندارم
لونگجی: از اونجایی که این حرف رو میزنی مجبورت نمیکنم
شاگرد1: خداحافظتون شاگرد 2: خداحافظ
شاگرد 3: ببخشید که نمیمونیم
شاگرد 1: بریم
لونگجی: چطور به خودتون جرات میدید که بیاید و به !افراد سلطنتی حمله کنید
!مرد: برید! زود باشید
هوآوان: برادر شی
شی یونلیو: از چونگماو محافظت کن
!چونگماو: شاگرد ارشد
هوآوان: برادر شی، حالت خوبه؟
شی یونلیو: من خوبم
هوآوان: برادر شی، بیا برگردیم
نگهبان سلطنتی: توقف
هوآوان: برادر شی
لطفا، اتفاقی که امروز افتاد رو فراموش کن
بعد از یک شب استراحت خوب میشی
نذار نگرانت بشم
!برادر شی
یادت نره که ضیافت تولد ولیعهد دو روز دیگه است
برادر شی، اولین بارته که کسی رو می‌‌‌‌کشی؟
میدونم که همینطوری آدم‌‌‌‌ها رو نمی‌‌‌‌کشی
اما اگه نکشته بودیش، اون می‌‌‌‌کشتت
شی یونلیو: اما اون آدمی نبود که اینقدر شرور باشه که نتونه بخشیده بشه
من بودم که کم‌‌‌‌دقتی کردم، و به کشتنش دادم
هوآوان: هنوز متوجه نشدی؟
قاتل امروز دنبال چونگماو بود
شی یونلیو: اما تا حالا فکر کردی که شاید مجبور شده بوده؟
اون واسه یه گدای کم سن و سال غذا خرید واین یعنی که قلب مهربانی داشته
شاید دلیلی داشته که مجبور به اون کار شده بود
هوآوان: مهم نیست که در چه وضعیت دشواری بوده، بازم اون قاتلی بود که سعی کرد چونگماو رو بکشه
برادر شی، ببین
اون گدای کوچک بیرون پنجره رو میبینی؟
دقیقا چون خیلی ضعیفه
پولی که از گدایی بدست آورده رو ازش میگیرن اگه اون گدا چونگماو بود، چیکار می‌‌‌‌کردی؟
شی یونلیو: بهش هنرهای رزمی یاد میدادم از خودش دفاع کنه
هوآوان: میتونی اینکار رو برای یه نفر بکنی اما میتونی برای هزاران گدای کم سن هم اینکار رو بکنی؟
،توی این دنیا که قانون جنگل حکمفرماست
اگه کسی ضعیف باشه، واسش قلدری می‌‌‌‌کنند
اصلا نمیدونی چقدر زنده موندن توی خانواده سلطنتی‌‌‌‌ای مثل مالِ ما سخته
چونگماو تازه به چانگ‌‌‌‌آن برگشته و همین الانشم یکی میخواد بکشتش
از امروز به بعد روزها سخت‌‌‌‌تر میشن
اینکه امروز اون قاتل رو کشتی در واقع به چونگماو کمک کردی
شی یونلیو: نباید اینطوری باشه
...نباید اینطوری باشه
مرد 1: به رئیس دسته بگو که قاتلی که فرستاده بودیم کشته شد
استاد لو: شنیدم که شی یونلیو نفر بعدی استاد اعظمی معبد چونیانگه
زن: درسته، چونیانگ منطقه حکومتی سلسله تانگِ خاندانِ لی‌ـه
اگه میخوای دسته مینگ‌‌‌‌ات بتونه جای پاش رو در منطقه مرکزی قوی کنه
نباید قدرت معبد چونیانگ رو دستِ کم بگیری
استاد لو: فکر نکن که من نمیدونم هوا سانگ داره چه نقشه‌‌‌‌ای میکشه
تصمیم گرفته که خودش رو نشون نده و به جاش گذاشته تو باهام ارتباط برقرار کنی
چون خواسته منو قانع کنی که برعلیه معبد چونیانگ بشم
بعد از اینکه دعوای ما تموم شد، اون تورش رو بالا میکشه تا از مزایاش استفاده کنه
زن: در مورد هوا سانگ دچار سوءتفاهم شدی
شی یونلیو برای همه ما بزرگترین مانعه‌ست
اگه از بین نبریمش، موندن هردوی ما اینجا در مناطق مرکزی دشوار میشه
استاد لو: چند روز دیگه نشست شمشیر نامدار برگزار میشه
وقتی زمانش برسه، کاری میکنم شی یونلیو قدرتم رو بفهمه
زن: موسا، اینقدر فکر نکن که بی‌‌‌‌رقیبی، میتونم ببینم که شی یونلیو مهارت‌‌‌‌های شمشیرزنی فوق‌‌‌‌العاده‌‌‌‌ای داره
...اما تو
اگه در نشست شمشیر نامدار ببازی، چطور میتونی به موندنت اینجا در دشت‌‌‌‌های مرکزی ادامه بدی
استاد لو: چیه؟ بانوی مقدس برجسته فرقه لباس قرمز
نگرانِ شخصی مثل من از دسته مینگ‌‌‌‌‌ـه؟ این واقعا باعث افتخارمه
زن: دارم از روی خیرخواهی بهت نصیحت میکنم
استاد لو: شی یونلیو، به زودی به دیدنت میام
هوآوان: برادر سوم، چرا اینجایی؟
لونگجی: فرستادیش خونه؟
هوآوان: چشم
،لونگجی: هوآوان، فقط چند روزه که دیدیش بهتره که عاشقش نشی
اگه اون استاداعظم بعدی چونیانگ بشه ،و قبول کنه به من خدمت کنه
این میتونه به حفظ تعادل با سازش مخفی ولیعهد با برخی مبارزین کمک کنه
اگه بتونه به مقام اول نشست شمشیر نامدار برسه
همه دنیای هنرهای رزمی بهش احترام زیادی میذارن
،اینطوری، با داشتن چونیانگ در پشتمون
همه افراد بااستعداد و قهرمانان تحت فرمان من میشن
اینطوری احیاء امپراطوری لی تانگ
خیلی زود به وقوع میپیونده
هوآوان: درک میکنم
من همیشه مسئولیت بزرگ برادر سوم رو در خاطر دارم، جرات ندارم در این امر تاخیری بیندازم
...لونگجی: پس این یعنی که
هیچوقت بهش احساسی نداشتی؟
هوآوان: نداشتم
لونگجی: هوآوان، در حال حاضر پایان دادن به این وضعیت آشفته و به ثبات رسوندن امپراتوری از همه چیز ضروری‌‌‌‌تره
اجازه نده مسائل احساسی تمرکزت رو بهم بریزه
گذشته از اینها، وقتی با موفقیت به نقشه بزرگمون جامه عمل پوشوندیم وقتی که شی یونلیو فهمید که همه کارهایی که الان داریم میکنیم
برای این بوده که ما قدرت چونیانگ که پشتشه رو میخواستیم
فکر میکنی با خودش چه فکری میکنه؟
هوآوان: میفهمم. دیگه می‌‌‌‌خوام استراحت کنم
لونگجی: هوآوان، منم فقط خوبی تو رو میخوام
[دو روز بعد]
نگهبان سلطنتی: مبارز شی، اجازه بدید فعلا شمشیرتون پیش من باشه
شی یونلیو: ممنونم
...نمیدونید که شاهزاده‌‌‌‌خانم
نگهبان سلطنتی: شاهزاده لین‌زیو شاهزاده‌‌‌‌خانم قبلا وارد قصر شدن
،به نظرم الان در مسیر قصر ولیعهد باشند به احتمال زیاد بعدا همدیگه رو می‌‌‌‌بینید
شی یونلیو: اگه عالیجناب نباشن، چطور یه آدم معمولی مثل من میتونه اجازه داشته باشه که وارد قصر بشه؟
نگهبان سلطنتی: مبارز شی، فراموش کردید؟ دفعه قبل به خاطر نجات شاهزاده امتیاز ورود رو به دست آوردید
عالیجناب ولیعهد شخصا بهتون یه کیسه گلدوزی شده ندادن؟
اون کیسه گلدوزی شده از یه مجوز دولتی بیشتر به کار میاد
فقط با همون کیسه گلدوزی، شما میتونید در کل حیاط قصر شرقی قدم بزنید
حالا که دیگه در این مورد مطلع شدید، من میرم
خدمتکار: ارباب شی، لطفا از این طرف
شی یونلیو: عالیجناب شاهزاده لین‌زی
لونگجی: مبارز شی
شی یونلیو: چرا چونگماو با شما نیست؟
،لونگجی: بعد از نقشه قتل سری قبل چونگماو ترسیده
اعلیحضرت دستور دادن که در اتاقش استراحت کنه و اجازه ندادن که به دورهمی امشب بیاد
شی یونلیو: چونگماو تازه به چانگ‌‌‌‌آن برگشته برای همین هنوز به زندگی اینجا عادت نداره
برای همین هنوزم باعث زحمته که شاهزاده لینزی
و شاهزاده‌‌‌‌خانم باید ازش مراقبت کنند
لونگجی: مبارز جوان شی لازم نیست اینقدر مودب باشی چونگماو هم برادر کوچکتر منه
هوآوان: برادر شی، دو روز گذشته رو خوب خوابیدی؟
شی یونلیو: بله
لونگجی: بیاید به تالار بریم، بفرمایید
شی یونلیو: اول شما
مرد: درود بر شما شاهزاده لینزی
خواهش میکنم
مرد 2: شاهزاده لینزی
مرد 3: شاهزادن لین‌زی- هوآوان: برادر شی -
به نظرت من آدم سرد و بی‌‌‌‌رحمیم؟
...شی یونلیو: هوآوان، راستش
هوآوان: چاره‌‌‌‌ای ندارم
،زندگی در همچین محیطی
،باعث شده نتونم به کسی اعتماد کنم باید مقابل همه گارد بگیرم
یه روز، داخل چادر میخندیم حرف میزنیم، و با شادی می‌‌‌‌نوشیم
فرداش، من تو رو میکشم، تو هم منو میکشی
در خاندان سلطنتی، خانواده‌‌‌‌ای وجود نداره درک میکنی؟
...برای همینه که - ...شی یونلیو: هوآوان -
متوجه منظورت هستم
به دلیل اینکه چرا باهام ارتباط برقرار کردی فکر نمی‌‌‌‌کنم
تو هم نیازی نیست که منو به قبول اون به اصطلاح دلیلت مجبور کنی
...اما - خواجه: ولیعهد وارد میشوند -
ولیعهد: همگی بلند شید
خواجه: میتونید بنشینید
لونگجی: شنیدم که به جون ولیعهد سوءقصد شده
حتی پدرمم هم نگران این قضیه بودن. حالا که میبینمتون به نظرم حالتون خوبه
وقتی به خونه رفتم، باید در این مورد به پدرم بگم
تا جلوی نگرانیشون رو بگیرم - ...ولیعهد: شنیدم که -
چند شب پیش هم دوباره به جون هوآوان سوءقصد شده بوده
حالت خوبه؟
،هوآوان: از نگرانیتون سپاسگزارم ولیعهد من خوبم
چونگماو بود که یه مقدار ترسید
برای همین امروز، نتونست به مهمونی شما بیاد
ولیعهد: بین خواهرها و برادرها کی اینجا در ترس بزرگ نشده؟
اون آدمکش‌‌‌‌های چند روز پیش چیز مهمی نبودن
هرچند که اینطوره و امپراتور انسان فرزانه خردمندی هستند و دنیا در آسودگیه
اما در پایتخت و بیرونش، هنوزم آشفتگی‌‌‌‌های کوچکی هست
به نظر من، ما باید به طور جدی در مورد این مسائل تحقیق کنیم
بفهمیم کی پشت این قضایاست که به خودش جرات داده به جون اعضای خاندان سلطنتی سوءقصد کنه
ولیعهد: همیشه من مسئول مدیریت امنیت پایتخت بودم
برادر سوم داره من رو به خاطر غفلتم مورد سرزنش قرار میده؟
لونگجی: جسارت نمیکنم. فقط حس میکنم که اون قاتل‌‌‌‌ها خیلی گستاخ شدن
اونا جرات کردن که سعی کنن ولیعهد رو درست زیر سایه امپراتور بکشن، واقعا نفرت انگیزه
علاوه بر این، چونگماو تنها چند روزه که وارد پایتخت شده و نرسیده با سوءقصد مواجه شده
این دیگه خیلی تصادفی نیست؟
ولیعهد: برادر سوم، منظورت از این حرف‌‌‌‌ها چیه؟
لونگجی: فقط دارم در مورد این موضوع برپایه حقایق موجود بحث میکنم
خواجه: عالیجناب
!سرباز: حمله
استاد لو: به شی یونلیو، بگید بیاد اینجا
نمیرید بهش بگید بیاد؟
سربازان: بریم
بریم
!خدمتکار: دوک وو از لیانگ اینجان
ولیعهد: مهمانی تولدمه
دوک لیانگ به خودش جرات داده زره جنگی بپوشه و با این هیبت وارد قصر بشه
اینکارتون زیاده‌‌‌‌روی نیست؟
ووسانسی: مهمانی تولد ولیعهده، چطور میتونستم جسارت کنم و نیام؟ فقط اینکه من دعوتنامه‌‌‌‌ای ازتون نگرفتم
اولش تصمیم داشتم چند باری بیرون دروازه‌‌‌‌های قصر شرقی تعظیم کنم و بعد برم
اما کی فکرش رو میکرد که نگهبان ارتش یولین
در واقع یکی از زیردستان قدیمی منه و اصرار میکنه که داخل بیام
مجال این رو پیدا نکرده بودم که زره‌‌‌‌ام رو دربیارم که اون دعوتم کرد داخل شم
لونگجی: از اونجایی که تولد ولیعهده، حضور عمو باعث مباهات ماست
چطوره که من امروز بهتون خدمت کنم و برای شما دو نفر مقداری نوشیدنی بریزم
ووسانسی: شاهزاده لین‌زییه کم قبل
در مورد تحقیق در رابطه با پرونده سوءقصد علیه چونگماو صحبت‌‌‌‌هایی کردن
منم حس میکنم ما باید همینکار رو بکنیم
اینکه این مسئله در روشنایی روز و در پایتخت اتفاق افتاده
یعنی عملا داره به قوانین امپراتوری بی‌‌‌‌اعتنایی میشه
ولیعهد: درسته
حالا که اینطوره، پس چرا ما در مورد
سوءقصد به جون من در جنگل بیرون پایتخت هم تحقیق نکنیم
بیاید ببینیم کی اینقدر گستاخه
که جرات کرده سعی کنه ولیعهد امپراتوری رو بکشه
ووسانسی: هرکسی که هست، به اندازه عالیجناب ولیعهد جسور نیست
که تصمیم گرفتن سوار ارابه‌‌‌‌شون نشن و به جاش به سواری بر اسب اصرار ورزیدن
ولیعهد: جناب دوک لیانگ اون روز اونجا نبودن
چطوره که اینقدر دقیق از این قضیه مطلع‌‌‌‌اند؟
،ووسانسی: براساس شخصیتتون میدونم که شما آدم دلیری هستید و از مرگ نمی‌‌‌‌ترسید
معلومه که سوار ارابه نشدید
حالا که بهش فکر میکنم، اگه اتفاقِ بدی برای چونگماو بیافته
کسی که بیشترین نفع رو ازش می‌‌‌‌بره باید شما، جناب ولیعهد باشید، درسته؟
ولیعهد: چی گفتی؟
ووسانسی: ولیعهد مطمئناً در مورد مزخرفاتی که من میگم مطلع‌‌‌‌اند
!ولیعهد: گستاخ
!وو سانسی
فراموش نکن، این دنیا
!تحتِ امر خاندان لی‌ـه، نه وو
نگهبان: یه قاتل وارد قصر شرقی شده! پیام فرستاده !که میخواد شی یونلیو رو ببینه
!نگهبانان: از عالیجناب ولیعهد محافظت کنید
!هوآوان: برادر شی
بذار باهات بیام
شی یونلیو: لازم نیست، فقط میرم که ببینمش
لونگجی: بذار شمشیر آسمان سرخم رو بهت امانت بدم
شی یونلیو: ممنونم شاهزاده لینزی
زن: معلومه خیلی دل و جرات داری
که وارد حیاط قصر شدی
شی یونلیو: تویی
...زن: شی یونلیو، اون
انگار دنبال توئه
زن: بریم
استاد لو: شنیدم که رئیس بعدی قبیله معبد چونیانگ
داره به نشست شمشیر نامدار میره
برای همین اومدم که مهارت‌‌‌‌هات رو محک بزنم
چطوره که بهت اجازه بدم چند تا ضربه بهم بزنی
...اگه تو ببری
نه، اگه باهام برابر بشی، بعد
من از نشست شمشیر نامدار عقب میکشم
اجازه میدم اون فرصت واسه تو باشه، نظرت چیه؟
شی یونلیو: قول دادی
استاد لو: تکنیک شمشیر چونیانگ مطمئنا به شهرتش میاد
شی یونلیو
به زودی دوباره همدیگه رو میبینیم
چونگماو: برادر ارشد، وقتی نشست شمشیر نامدار تموم شد
بیا دیدنم، باشه؟
شی یونلیو: باشه، قول میدم
هوآوان: سفر بی‌‌‌‌خطر، برادر شی
لونگجی: مبارز شی، امیدوارم برنده شی و بتونی شمشیر ارزشمند رو بدست بیاری
شی یونلیو: سپاسگزارم شاهزاده لین‌زیو شاهزاده‌‌‌‌خانم
به امید دیدار
،راوی: دربار سلطنتی دچار آشفتگی است جیانگهوا (جامعه هنرهای رزمی) درگیر رقابت است
شی یونلیو چاره دیگری ندارد جز
اینکه درگیر این آشفتگی شود
پستی بلندی‌‌‌‌های زندگی او
تازه آغاز شده‌‌‌‌اند
استاد لو: شیاو پنگ خونه کناریه [گفتن کد مخفی برای مبادله]
زن: فقط از چوب کوچک برای ماهیگیری استفاده کن [گفتن کد مخفی برای مبادله]
استاد لو: پول و کالا رو همزمان مبادله میکنیم
زن: هشت هزار تیلِ طلا، بشمارشون
[روستای شمشیر مخفی دریاچه غربی، برگزاری رقابت شمشیرزنی در روز آخر فوریه]
زن: درسته
موسا، فکرشم نمیکردم اینطوری ببینمت